هر وقت از اینجا نا امید می شدم به رفتن فکر می کردم؛ فکر می کردم حالا که دکتری دارم همه کشورا سر و دست میشکنن واسم.. فکر می کردم کسی هستم واسه خودم!!!! الان فهمیدم که اشتباه می کردم.. برای ویزای کاری ا

گاهی مثل ققنوسی خسته بر تلی از هیزم اندوه آواز غربت سر می دهم تنم گرُ می گیرد آتش تمام وجودم را در سکوت می سوزانَد و خاکستر می شوم. ... تو نگاهم می کنی و می خندی. تا از خاکستر من ققنوسی دیگر زاده شود